środa, 17 maja 2017

Szkoła z klasą - spotkanie 2

Drugie spotkanie Zespołu: badanie potrzeb szkoły i redefinicja celu

Spotkanie składało się z trzech bloków:
  1.  podsumowanie zebranych rekomendacji i potrzeb;
  2.  zawężenie celu i sformułowanie nowego, szczegółowego wyzwania;
  3.  wybranie konkretnych rozwiązań 
W czasie spotkania podsumowaliśmy badanie potrzeb szkoły. Przed przystąpieniem do badania społeczności szkolnej, nasz zespół spotkał się kilkakrotnie a właściwie przeprowadził spotkania w podzespołach z powodu braku wspólnego terminu - pracujemy w różnych godzinach w szkole. Dodatkowo odbyły się konferencje on - line za pomocą komunikatorów. Na bieżąco omawialiśmy pomysły i ustalaliśmy pytania oraz formę przeprowadzania badania. 
W badaniu wzięła udział cała społeczność szkolna. Zakupiliśmy duże arkusze papieru, na które poprzyklejaliśmy kolorowe pytania. Na każdym arkuszu znalazły się trzy pytania. Dwoje przedstawicieli naszego zespołu z pomocą samorządu uczniowskiego poroznosiło arkusze do klas i w czasie lekcji wychowawczych w każdej klasie  zostało przeprowadzone badanie. Arkusz został przyklejony do tablicy aby uczniowie swobodnie mogli podchodzić i pisać odpowiedzi na pytania. Po lekcji zebraliśmy arkusze i spisaliśmy wyniki. 



Pytania jakie znalazły się w naszym badaniu: 
Pytanie 1.
Czy szkoła rozwija Twoje zainteresowania/pasje?
Jeżeli TAK – to w jaki sposób?
Jeżeli NIE – podaj przykłady, co można by zmienić.

Pytanie 2.
W jakim kole zainteresowań widziałabyś/widziałbyś siebie? Może powstać nowe. Czekamy na propozycje...

Pytanie 3.
Czy chciałabyś/chciałbyś aby w szkole powstało miejsce, w którym znajdziesz wytchnienie, odskocznię od szkolnych obowiązków, tak zwaną „strefę relaksu”, „przyjazną przestrzeń”?
Co powinno się w takim miejscu znaleźć???



Wyniki jakie otrzymaliśmy:

Wyniki pokazały, że szkoła rozwija pasje uczniów ale jednocześnie uczniowie nie wiedzą do końca jakie kółka zainteresowań funkcjonują w szkole lub w ramach istniejących kółek nie ma form zajęć takich jakie chcieliby, aby istniały. 
Najczęściej pojawiało się pytanie o koło podróżnicze. 
W szkole są zajęcia dodatkowe z geografii, ale bardziej ogólne -  przygotowujące do matury, niż takie o podróżach i wyjściach czy wycieczkach w teren. Częstym również kółkiem, jakie uczniowie  chcieliby mieć jest kółko muzyczne. Niestety takiego w szkole nie mamy. 
Uczniowie zadowoleni są z zajęć przygotowujących do matury i olimpiad czy konkursów. Brakuje im jednak kółek, zajęć praktycznych typu laboratoria z fizyki, chemii czy biologii, pokazujących praktyczne zastosowanie tych przedmiotów w życiu. Często powtarzającym się kółkiem o którym mówią uczniowie jest koło dotyczące profilaktyki zdrowotnej i zdrowego odżywiania. W szkole z wielkim sukcesem działa  program profilaktyczny, lecz nie ma cyklicznych typowych zajęć dotyczących zdrowego odżywiania. Są wykłady, spotkania z lekarzami. Uczniowie bardzo pozytywnie wypowiedzieli się o pasjach związanych z wyjściami do kina, teatru, muzeum  czy na wystawy,  tego w szkole nie brakuje . Brakuje im jednak kółka teatralnego. W pytaniu 3 gdzie pytaliśmy o przestrzeń szkolną na pierwszym miejscu jako potrzeba pojawiła się przestrzeń relaksu. To sformułowanie pojawiło się najczęściej. Brakuje uczniom radiowęzła oraz ławek na boisku szkolnym, by jeśli jest ładna pogoda mogli tam spędzać przerwy. W strefie relaksu uczniowie widza miejsce dla półkrzyków, miejsca na herbatkę, gry planszowe. Konieczne dla uczniów jest, by w strefie relaksu znalazła się sofa. Dodatkowo uczniowie mile widzieliby radiowęzeł z muzyką na przerwach. Niektóre odpowiedzi niesamowicie nas zaskoczyły i dały wiele do myślenia. Uczniowie mają w sobie pasję i dzięki nim możemy dowiedzieć się jak może być jeszcze lepiej w szkole.

Jak wyniki badań społeczności szkolnej wpłynęły na ostateczne brzmienie celu szczegółowego? 

 

Nasz cel szczegółowy: 

 

Szkoła organizuje zajęcia dodatkowe dla uczniów, wspiera uczniów w procesie uczenia się poprzez koła zainteresowań oraz organizację czasu wolnego. 

Wyniki badań zespół podzielił według już działających kółek i hasłowo zapisał  sformułowania jakie podali uczniowie. Posłuży to do weryfikacji: co i w jakiej formie nauczyciele realizują w czasie kółek. Jednocześnie też przybliży nauczycielom czego potrzebują uczniowie i co chcieliby robić. Jaka jest obecna oferta zajęć a jaka może być, by jeszcze więcej osób chciało z niej skorzystać. Zajęcia  których w chwili obecnej nie ma w ogóle w ofercie szkoły zostaną zaproponowane w czasie najbliższej rady pedagogicznej oraz w czasie spotkania Zespołów Przedmiotowych, aby ustalić w jakiej formie jesteśmy w stanie jako szkoła rozszerzyć ofertę dla uczniów. Dodatkowo brak strefy relaksu i opinie uczniów na ten temat w badaniu motywuje nas bardzo do próby podjęcia zorganizowania takiego miejsca by uczniowie z chęcią przebywali w szkole co tez będzie ich motywowało do rozwijania pasji.

piątek, 12 maja 2017

Dzień Kobiet - Kobiety w Matematyce

8 marca obchodzony jest Dzień Kobiet. Postanowiłam w tym roku obchodzić ten dzień matematycznie. Uczniowie przygotowali i przedstawili wspaniałe prezentacje multimedialne dotyczące kobiet w matematyce.





Kobietami w matematyce były:


  • Hypatia z Aleksandrii
  • Maria Agnesi
  • Sophie Germain
  • Ada Lovelace
  • Sofja Kowalewska
  • Helena Rasiowa
  • Krystyna Kuperberg
  • Wanda Szmielew


Hypatia z Aleksandrii 
(urodz. ok. 355 lub 370, zm. zamordowana przez rozpasany motłoch w marcu 415r.)
Aleksandryjska filozofka neoplatońska, matematyczka; córka Teona z Aleksandrii. Zwana również „męczennicą nauki”. Legenda przypisuje Hypatii wynalezienie astrolabium i rodzaju areometru. Córka matematyka, astronoma i filozofa Teona z Aleksandrii, wykształcenie matematyczne odebrała najpewniej pod jego kierunkiem. Była aktywna na polu nauki i filozofii. Całe życie spędziła w Aleksandrii.


Maria Agnesi  (ur. 16 maja 1718, zm. 9 stycznia 1799)
Włoska lingwistka, matematyczka i  filozofka. Córka Pietro Agnesiego, profesora matematyki uniwersytetu w Bolonii Jako pierwsza napisała publikację poświęconą rachunkowi różniczkowemu i całkowemu. Była członkiem honorowym fakultetu na Uniwersytecie w Bolonii.

W 1748 r. Maria Agnesi zajęła się badaniem własności krzywej, zwanej lokiem Agnesi. Krzywą tę można opisać następującym równaniem:  
gdzie a jest stałą niezerową. Krzywa ta była wcześniej badana przez Pierre de Farmata.




 
Marie-Sophie Germain (ur. 1 kwietnia 1776 w Paryżu, zm. 27 czerwca 1831 )
Francuska matematyczka. Największe osiągnięcia Germain dotyczą teorii liczb i teorii sprężystości. W teorii liczb wiele prac poświęciła dowodowi wielkiego twierdzenia Fermata. Wprowadziła tu pojęcie liczb pierwszych Germain i udowodniła, że jeśli p jest taką liczbą, to dla wykładnika p prawdziwy jest szczególny przypadek wielkiego twierdzenia Fermata. Pierwsza kobieta - laureatka nagrody Paryskiej Akademii Nauk, w konkursie dotyczącym powstawania figur Chladniego.


 
Ada Lovelace (ur. 10grudnia 1815, zm. 27 listopada 1852)
Brytyjska matematyczka i poetka, znana przede wszystkim z publikacji na temat mechanicznego komputera Charlesa Babbage’a, zwanego maszyną analityczną
Praca zawiera notatki, wśród nich pierwszy opublikowany algorytm napisany z zamiarem wykonania na maszynie. 



Z tego powodu uważana jest czasem za pierwszą programistkę.

 Próbna część maszyny analitycznej zbudowana przez Babbage'a.
 Źródło:  https://pl.wikipedia.org/wiki/Maszyna_analityczna#/media/File:AnalyticalMachine_Babbage_London.jpg


Sofja Kowalewska 
(ur. 3 stycznia/15 stycznia 1850, zm. 29 stycznia/10 lutego 1891)
Rosyjska matematyczka polskiego pochodzenia. Po wyjściu za mąż wyjechała z mężem do Niemiec i studiowała matematykę w Heidelbergu, a potem w Berlinie pod kierunkiem Karla Weierstrassa. Została pierwszą Europejką z doktoratem w dziedzinie matematyki. W 1884 jako jedna z pierwszych kobiet na świecie uzyskała stopień profesora na Uniwersytecie w Sztokholmie, w 1885 r. objęła funkcję dziekana Wydziału Matematyki. Była członkinią Petersburskiej Akademii Nauk.
Na jej cześć nazwano planetoidę (1859) Kovalevskaya oraz krater księżycowy Kovalevskaya

Helena Rasiowa (ur. 20 czerwca 1917 , zm. 9 sierpnia 1994 )
Polska matematyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Polskiej Akademii Nauk; zajmowała się logiką, algebrą (w tym algebrami Boole’a), teorią mnogości oraz informatyką teoretyczną. Jej pierwsza praca magisterska napisana pod kierunkiem J. Łukasiewicza i B. Sobocińskiego spłonęła w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie napisała drugą pod kierunkiem A. Mostowskiego. Autorka książki Wstęp do matematyki współczesnej, omawiającej zagadnienia z zakresu podstaw logiki i teorii mnogości.


Krystyna Kuperberg (ur. 17 lipca 1944 ) 
Amerykańska matematyczka pochodzenia polskiego. Zajmowała się głównie topologią, poświęcając także swoją uwagę geometrii dyskretnej. W roku 1987 rozwiązała pewien dawny, bardzo trudny problem Knastera. W późnych latach 80. zajęła się zagadnieniem punktów stałych i topologicznymi aspektami układów dynamicznych

Zdjęcie źródło: http://www.auburn.edu/~kuperkm/Czibi98-5b.jpg


 
Wanda Szmielew (ur. 5 kwietnia 1918, zm. 27 sierpnia 1976 )
Polska matematyk. Była studentką Alfreda Tarskiego. W 1955 r. udowodniła, że teoria pierwszego rzędu grup abelowych, w przeciwieństwie do nieabelowych, jest rozstrzygalna. W 1962 r. została laureatką Konkursu PTM im. Banacha, Janiszewskiego, Mazurkiewicza, Sierpińskiego, Ważewskiego i Zaremby otrzymując nagrodę im. Stefana Mazurkiewicza. Była profesorem Uniwersytetu Warszawskiego oraz  autorką wielu książek matematycznych.

Zdjęcie źródło: http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/BigPictures/Szmielew.jpeg


 Tekst opracowali: Jakub Skalski - klasa 1c  oraz Katarzyna Trajdos

sobota, 29 kwietnia 2017

Matematyka Polsko - Angielsko - Turecka


27 kwietnia 2017r gościłam w swojej pracowni grupę uczniów z Turcji wraz z opiekunami, którzy przyjechali do  naszej szkoły w ramach projektu ERASMUS+ realizowanego przez IV Liceum Ogólnokształcące im. gen. Stanisława Maczka w Katowicach ze szkołą Anafartalar Ticaret ve Meslek Lisesi w Ankarze w Turcji. Tematem wiodącym projektu jest metoda CLIL( Content Language Integrated Learning), która ma na celu naukę wybranych przedmiotów w języku obcym oraz nauczanie języka obcego w połączeniu z nauką przedmiotową.

Moim zadaniem na dzisiaj było przygotowanie lekcji matematyki w języku angielskim. W lekcji uczestniczyło 9 uczniów ze szkoły tureckiej oraz klasa 1 c z IV LO w Katowicach. Uczniowie zostali podzieleni na grupy – po 3 uczniów z Polski i 2 z Turcji.  
 

Opracowałam quiz składający się z 10 pytań, zamieszczonych na platformie Quizizz.
Tematyka quizu w głównej mierze dotyczyła liczb rzeczywistych ale również geometrii płaskiej jaka jest przerabiana w podstawie programowej w klasie pierwszej. 
  



Quiz polegał na rozwiązaniu testu jednokrotnego wyboru. Do programu uczniowie logują się na swoich telefonach. Jedynym warunkiem jest posiadanie dostępu do Wi-Fi. Kod dostępu generuje nauczyciel. Po zalogowaniu, każdy uczeń miał przypisany swój awatar, co tylko uatrakcyjniło rozwiązywanie zadań. Po rozpoczęciu gry uczniom na ekranach telefonu wyświetlało się pytanie – przygotowane w języku angielskim z czterema odpowiedziami, z których tylko jedna była poprawna. Uczniowie w zależności od refleksu mogli uzyskać od 700 do 1000 punktów. Rywalizacja wśród uczniów byłą niezwykle zacięta. Uczniowie naszego liceum bardzo pomagali w grze uczniom z Turcji. Po zakończonej rozgrywce na tablicy multimedialnej wyświetliły się wyniki uczniów biorących udział w lekcji. Najlepszy okazał się gość z Turcji. Oczywiście otrzymał brawa J.
Niesamowicie pomocny okazał się Maks z 1c, który na bieżąco opowiadał o grze i przekazywał instrukcje na temat rozgrywki w języku angielskim. 
 

W drugiej części lekcji wykonaliśmy wszyscy doświadczenie dotyczące wyznaczania środka ciężkości trójkąta. 
Uczniowie pracując w grupach otrzymali kolorowe kartki bloku technicznego, sznurki, spinacze, plastelinę oraz ołówki. Z kartek należało wyciąć dowolny trójkąt. Następnie zrobić dziurki w wierzchołkach i zawiązać przez te dziurki otrzymane 3 kawałki sznurka, każdy kawałek w jednej dziurce. Sznurek musiał być tak zawiązany, aby ok 3 cm sznurka było za miejscem wiązania a pozostała część – dłuższa niż trójkąt - zwisała swobodnie. Następnie do każdego takiego sznureczka – jego dłuższej części -  należało przywiązać spinacz, który obciążał ten sznurek. Dzięki temu sznurek się prostował i trzymając za krótką część sznurka jego dłuższa część swobodnie zwisała. 


 
 


 




Dalej uczniowie pracując w parach mieli za zadanie narysować linie prostą wzdłuż zwisającego swobodnie sznurka obciążonego spinaczem. I tak trzy razy, obracając trójkąt i wykonując te same czynności z każdego wierzchołka. Sukcesem była sytuacje jeśli wszystkie narysowane linie w trójkącie przecięły się w jednym miejscu. Zdecydowanej większości grup udało się to zrobić. Linie narysowane przez uczniów to środkowe w trójkącie. A punkt przecięcia się tych środkowych to środek ciężkości trójkąta.

 


  
   


Następnie uczniowie wbili do plasteliny ołówek ostrą częścią a na jego zakończeniu z gumką położyli trójkąt w punkcie przecięcia środkowych. Było to sprawdzeniem czy środek ciężkości jest dobrze wyznaczony. Trójkąty się nie przychylały. Doświadczenie zakończyło się pełnym sukcesem. Jako ciekawostkę uczniowie również pomierzyli odcinki wyznaczone na środkowych przez środek ciężkości. Okazało się że są w stosunku 2:1.
 
 
 



Na zakończenie za dzielną pracę naszych gości przygotowaliśmy drobne nagrody. Lekcja zakończyła się wspólnymi podziękowaniami i gratulacjami.Uczniowie otrzymali tez naklejki - zachętki i motywce.  



Bardzo serdecznie dziękuję Pani Profesor Jolancie Schmidt za pomoc w tłumaczeniu skomplikowanych nazw matematycznych na język angielski.

 Quiz instrukcja:

1. Otwórz https://join.quizizz.com w przeglądarce
2. Wprowadź 6-cio cyfrowy kod gry  564495  , i kliknij "Kontynuuj"
3. Wprowadź swoje imię i kliknij "Dołącz do Gry!"
4. Po otrzymaniu awatara kliknij "Rozpocznij Grę ". Kliknij, aby rozpocząć!

https://quizizz.com/join/